Skip to main content

Full text of "Ateismo - Numero 05, Junio (2004)"

See other formats


s4tei4M6- 

Bulteno  de  Ateista  Tutmonda  Esperanto  Organizo 
http:^www.iespaiia.es/ateismo/a5.1itm 


La  celoj  de  ATEO 


1  Kunligi  esperantistajn  ateistojn  kaj  liberpensulojn. 

2  Disvastigi  Esperanton  inter  ateistoj. 

3  Defendi  propran  egalrajtecon  kaj  kontraŭi  trudadon  de  religio 

en  neŭtralajn  Esperanto-grupojn. 

4  Instigi  ĉe  neŭtralaj  Esperanto-grupoj,  ke  oni  egale  varbu  por 

Esperanto  ĉe  nereligiaj  grupoj  se  oni  varbas  ĉe  religiaj  grupoj. 


5  Akceli  racian  pensmanieron  en  Esperantujo  kaj  pri 

Esperanto  mem  kaj  strebi  altigi  la  intelektan  kaj 
kulturan  nivelon  de  Esperantujo. 

6  Libere  diskuti  kaj  analizi  ateismajn  movadojn,  politikojn, 

kaj  filozofiojn  kaj  ĉiajn  rilatajn  sociajn  problemojn. 

7  Malkateni  la  mensojn! 


ATEO  viglas:  jen  samideanoj  en  la  Sveda  Kongreso. 


N°  5-a  (de  la  nova  epoko)  Junio  2004 


Julio 


2004 


CVortoj  de  I'  Prezidantgl> 

Karaj  samideanoj, 

Mi  ne  ŝatas  uzi  la  ĉi-supran  vorton,  por 
skribi  ĝenerale  al  esperantistoj,  sedmi  tre  ŝatas 
uzi  ĝin,  kiam  mi  alparolas  vin;  samideaneco 
prenas  sian  veran  sencon,  kiam  ni  parolas  inter 
ni,  ateistoj  -eĉ  se  sufiĉe  varias  niaj  precizaj 
konceptoj  pri  ateismo. 

En  la  nuna  mondo,  tre  gravas,  ke  ni  diskonigu 
niajn  ideojn,  for  de  la  dogmoj,  for  de  la 
menskatenoj,  for  de  ĉiuspecaj  terorismoj  kaj 
fundamentalismoj,  for  de  la  religiaj  premoj  kaj 
netoleremo. 

Mi  nepre  deziras,  ke  pluvivu  kaj  pli  aktiviĝu 
ATEO.  Bedaŭrinde  pro  granda  okupiteco 
profesia  kaj  movada  (mi  nun  estas  redaktoro 
de  „Le  Monde  de  TEsperanto“,  franc-espe- 
ranta  magazino),  mi  ne  povis  zorgi  pri  pli  da 
aktivigo  de  nia  asocio.  Ĵus  forlasinte  la 
profesian  laboron,  espereble  mi  trovos  iom  pli 
da  tempo  por  ATEO.  Mi  atendas  de  vi  ideojn 
kaj  helpon  por  aktivigi  la  asocion.  Ekzemple, 
la  redaktoro  certe  ĝojus  ricevi  interesajn 
artikolojn  de  vi  por  nutri  nian  bultenon,  kaj 
stimuli  la  pripensadon  kaj  diskutadon. 

Alproksimiĝas  la  UK  en  Pekino,  kaj  ni  havos 
dum  tiu  kongreso  la  nun  tradiciiĝantajn 
programerojn:  du  kunvenojn,  unu  administra,  la 
alia  estos  diskutforumo  pri  ateismo  en  Azio  kaj 
tute  aparte  en  Ĉinio.  Ankaŭ  ni  havos  budon  en 
la  kongresejo,  dum  ĉ.  2  horoj  en  la  tago  de  fakaj 
asocioj. 

Kiel  estas  nuntempe  pri  ateismo  en  Ĉinio  ? 
En  diversaj  regionoj  de  la  mondo,  renaskiĝas 
religiaj  sentoj,  revigliĝas  la  partopreno  en  la 
religiaj  movadoj.  Ĉu  same  en  Ĉinio  ?  Ĉu  la  eduka 
sistemo  forbalais  ĉiujn  religiajn  spurojn,  aŭ  ĉu 
la  homoj  kontraste  al  senreligia  eduko  turniĝas 
denove  al  diversaj  tradiciaj  kredoj,  kiuj  pli 
kontentigas  ilian  spiriton  ?  Mi  esperas,  ke  multaj 
ĉinaj  amikoj  partoprenos  en  la  forumo,  kaj 
klarigos  sian  opinion  pri  tiu  temo. 

Gis  baldaŭ  en  Pekino,  ateisme  via, 

(^icutde 


fflovtas  bieiklanto 


Mi  devas  bedaŭre  informi  pri  morto  de  Kieg 
Eichholtz,  tre  libera  kaj  simpatia  homo  kiun 
mi  konis  en  2002,  semajnojn  antaŭ  ol  la  UK. 
Li  kun  amikino  Ivana,  ambaŭ  nederlandanoj, 
venis  al  mia  urbo,  Campinas,  biciklante  el  San 
Paŭlo  ĉefurbo,  por  iri  al  la  malproksima  urbo 
Foz  do  Iguagŭ.  Mi  filmis  tion,  kaj  estas  eta 
filmo  kiun  mi  disvendas  kaj  disdonas  kiel  in- 
teresa  por  esperantistoj  kaj  ne  esperantistoj. 

Mi  kredas  ke  ili  partoprenis  la  IJK  de  TEJO 
en  urbo  Pato  Branco  (Anaso  Blanka). 

Mi  revidis  ilin  dum  la  UK  en  Fortaleza,  kaj 
tiuj  el  vi  kiuj  partoprenis  tiun  UK-on  eble 
memoras  pri  la  biciklista  paro,  ĉiam  vestitaj 
pretaj  por  bicikli. 


Ivanan,  ni  renkontis  dum  la  kunsido  de 
ATEO.  Kieg  (prononcas  «Kirh»  laŭ  mia  sona 
rekono)  ne  partoprenis,  sed  mi  elkovris  li  esti 
vera  ateisto  kiam  post  la  fermo  de  la  UK  ni 
iris  al  la  marborda  avenuo  por  klopodi  trovi 
lokon  kun  tipika  muziko,  por  danci  kaj  festeni. 
Dum  ke  ni  restis  atendante  la  alvenon  de  Ivana 
biciklante,  viroj  kiuj  stiras  taksion  rigardis  nin, 
ĉefe  lin,  pro  stranga  kaj  fremda  aspekto.  Li 
prenis  sandviĉon  el  la  sako  de  lia  biciklo,  kaj 
dum  li  manĝis  unu  el  la  taksiistoj  petis 
peceton.  Li  donis  kaj  konversaciis  pri 
biciklado,  dum  longaj  vojaĵoj,  k.t.p.  La  homoj 
miris  pri  li,  kaj  en  iu  momento  alvenis  religian 
mencion  de  unu  el  ili.  Vi  sciis  ke  en  tiu  regiono, 
la  plejparto  de  la  homoj  estas  fervore  religiaj. 
Kaj  mi  profitis  por  traduki  ke  li  ne  estas  religia 
homo.  Li  lasis  do,  tre  bonan  impreson  pri 
nereligia  kuraĝa  homo. 


Vi  povas  legi  pli  pri  Kieg  en 
ĝo  de  e-bicikla  asocio: 
http://bemi.free.fr/vikio/ 
?KiegEichholtz. 

^<^0. 


Paĝo  2 


ATEO 


2004 


Julio 


lntennacia  Espenanto- 
Simpozio  en  ia  Hustnia 

nacia  Biblioteko 

La  8-an  kaj  9-an  de  oktobro  2004  la 
Aŭstria  Nacia  Biblioteko  en  kunlaboro 
kun  Universala  Esperanto-Asocio 
organizos  simpozion  okaze  de  du 
Esperanto-jubileoj:  la  centa  datreveno 
de  la  naskiĝo  de  Lidia  Zamenhof  (1904 
1942)  kaj  la  75-jariĝo  de  la  Intemacia 
Esperanto-Muzeo  (IEM,  aligita  al  la 
Aŭstria  Nacia  Biblioteko  en  1929). 
Prelegos  Ulrich  Lins  (Germanio/Japanio, 
ĉefpreleganto),  Vilmos  Benczik  (Hunga- 
rio),  Wera  kaj  Detlev  Blanke  (Germanio), 
Heiner  Eichner  (universitato  de  Vieno, 
Aŭstrio),  Alex  Kaefer  (Aŭstrio),  Herbert 
Mayer  (IEM,  Aŭstrio),  Claude  Piron 
(Svisio). 

La  historio  de  Esperanto  kaj  la  sorto 
de  esperantistoj  estas  firme  ligita  al  la 
ĝenerala  historia  evoluo.  Verki  historion 
de  Esperanto  signifas  verki  kadre  de  la 
historio  de  la  mondo.  Tion  montris 
Ulrich  Lins  per  La  danĝera  lingvo. 
Studo  pri  la  persekutoj  kontraŭ  Espe- 
ranto.  Esperanto  do  ne  estas  io  ekzotika 
kaj  marĝena,  kiel  foje  opinias  la  ĝenerala 
publiko,  sed  ĝi  estas  integra  parto  de 
historiaj  evoluoj. 

Tiu  fakto  estas  la  elirpunkto  de  la 
simpozio,  kiu  pritraktas  la  destinon  de 
Esperanto  en  la  politikaj-ideologiaj 


Enhauo 

Vontoj  dc  I  Pnezidanto _ 2 

IDoittas  biciklanto _ 2 

Fdican  Knistnaskon _ 4 

Hfnikaj  usonanoj  pon  Humanismo  ...  5 

Kid  esti  ekskomunikita _ 9 

Kontnau  la  Diktatuno  dc  Hlabo _ 11 

IDanĉeto  kaj  infottmoj _ 12 

V _ _ _ J 


uraganoj  de  lapasintajarcento,  fokusan- 
te  interalie  la  atenton  al  la  sorto  de  Lidia 
Zamenhof  (murdita  en  la  koncentrejo 
Treblinka  en  1942)  kaj  de  la  Intemacia 
Esperanto-Muzeo  (fermita  en  1938  fare  de 
la  nazioj).  Apud  tio  pritraktiĝos  ankaŭ 
temoj,  kiuj  tuŝas  la  nuntempon:  Kia  estas 
hodiaŭ  la  situacio  de  Esperanto  en  la  mon- 
do?  Kiel  aspektas  la  rilato  inter  Esperanto 
kaj  la  nunaj  politikaj  regantoj?  Kiel 
kondutu  la  esperantistoj  en  mondo,  kiu 
almenaŭ  en  la  publika  diskurso  ege 
malfavoras  la  ideon  de  artefarita  inter- 
nacia  helplingvo,  sed  aliflanke  pere  de 
modernaj  teknologioj  ofertas  novajn 
eblecojn? 

Laborlingvo  dum  la  unua  duontago  de 
la  simpozio  estos  la  germana  por  la  ne- 
Esperanta  publiko  la  cetero  disvolviĝos 
en  Esperanto. 

Paralele  okazos:  malfermo  de  ekspozicio 
pri  la  sama  temo  en  la  Internacia  Espe- 
ranto-Muzeo,  prezento  de  la  noveldonita 
plena  verkaro  de  Lidia  Zamenhof  kaj 
internacia  Cseh-kurso  por  tutkomen- 
cantoj . 

Partoprenkotizo:  50,-  eŭroj,  por  stu- 
dentoj  kaj  lemantoj  35,-  eŭroj.  Aliĝo: 

plansprachen@onb .  ac .  at 

Christian  Cimpa 

Sammlung  fr  Plansprachen  und 
Internationales  Esperanto-Museum 
der  Aterreichischen  Nationalbibliothek 
Hofburg,  Michaelerkuppel,  AT-1010 
WIEN 

Tel.:  0043/1/535  5145 

Internacia  Esperanto-Muzeo 

Hofburg,  Michaelerkuppel,  AT-1010 
VIENO. 


ATEO 


Paĝo  3 


Julio 


2004 


Kvistnaskon  Teiiĉan! 

Ĉu  ne  ĝenas  vin,  ke  oni  bondeziru  vin  okaze 
de  Kristnasko?  Nun  ŝajnas,  ke  ĉiuj  pauzas  en 
la  batalo  pro  la  vivo,  pri  ĉiutaga  fiagado 
favore  al  sia  propra  prof  ito,  kaj  ni  ĉiuj  estas 
bonaj,  agrablaj  kaj  ni  deziras  plej  bonon  unu 
la  aliajn,  kvankam  neniu  malsukcesas 
rimarki  tion,  ke  plej  bono  por  kelkaj  estas 
plej  malbono  por  la  ceteraj. 


Min  ja  ĝenas  tio  pri  bonaj  deziroj  punktaj  kaj 
sezonaj,  ĉefe  ĉar  la  okazo  estas  la  naskiĝo 
de  la  Filo  de  Dio,  kiu  — senrigarde  al  tio,  ĉu  li 
estis  f  ilo  de  Dio,  ĉu  tiu  ĉu  ekzistas,  ĉu  ne—  ni 
jam  scias,  ke  li  ne  naskiĝis  en  Decembro.  La 
vera  papo  je  tiuj  tempoj,  Konstantino  la  ĉran- 
da,  Imperiestro  de  Romio,  decidis  je  la 
jarcento  4-a,  ke  la  vintraj  festoj,  kiujn 
romianoj  celebris  tradicie  ĉirkau  la  solstico 
de  vintro,  la  21-an  de  decembro,  kiam  la  tago 
estas  plej  mallonga,  okazu  honore  al  naskiĝo- 
tago  de  Jesuo  de  Nazareto.  Ni  scias,  ke  je 
tiuj  tagoj,  la  Imperiestro  decidis,  kaj  la  papo 
obeis,  ĉar  temis  pri  povo,  kiun  la  eklezio  katolika 
devis  gajni  por  la  estonto.  Kaj,  ankaŭ,  antaŭ  tiu 
momento  kristanoj  ne  celebris  la  naskiĝtagon  de 
Jesuo  ĉar  ili  ne  sciis  kiam  ĝi  okazis.  Inter  alie, 
ĉar  ili  ne  legis  la  Evangelion,  kiujn  oni  ne 
pridifinis  ĝis  du  jarcentoj  poste.  Sed  se  oni 
legas  tiun  dokumenton  zorge,  oni  vidos,  ke 
ŝaf  istoj  dormas  sur  la  grundo,  kiam  anĝeloj  venis 
diri  al  ili,  ke  la  Filo  de  bio  ĵus  naskiĝis!  Nu,  oni 
scias,  ke  en  la  montoj  proksime  al  Belen'  estas 
sufiĉe  da  malvarmo,  kaj  vintre  estas 
memmortige  dormi  tie.  Sekve,  ne  estis  vintro, 
sed  inter  marto  kaj  septembro.  Oni  kalkulas  nun, 
ke  estis  ĉirkaŭ  junio. 


Sed  romianoj  ankaŭ  ne  sciis  pri  tiuj  teknikaĵoj: 
ili  nur  sciis,  ke  ĉiujare  estas  festo  honore  al 
Suno,  eble  festo  prenita  el  kulto  al  Mitro, 
mezorienta  diino,  kaj  ili  festumis  kaj  ne 
sindemandis  pri  la  afero.  Ni  scias,  ke  la  popolo 
romia  vivis  nur  por  pano  kaj  spektakloj. 

Sekve,  Kristnasko  estas  renoviĝo  de  pagana 
festo,  kiun  en  si  mem  ateisto  ne  devus  trovi 
ĝenanta,  ĉar  ĝi  esta  certigilo,  ke  kristanoj 
estas  iel  ateismaj. 

Sed  ateistoj  kutime  estas  etikaj  personoj,  kaj 
ne  kongruas  al  tiu  etiko,  ke  oni  partoprenu  en 
ĝeneralan  ĝojadon  okaze  de  trompo.  Ankaŭ, 
estas  trompo  esenca  en  tiu  bondeziroj,  ĉar  se 
oni  deziras  feliĉon  en  kristnasko,  oni  deziras 
ĝin  nur  dum  unu  tago,  aŭ  okaze  de  unu  tago 
(kelkajn  horojn,  fakte),  datrevene  de  io,  kio 
okazis  antaŭ  du  mil  jaroj  — pli-malpli,  ĉar 
kronologio  oficiala  ankaŭ  glitas  pri  la  ekzaktaj 
jaroj—  kaj  aldone,  La  Bona  Nokto  aŭ 
kristnaska  vespero  kaj  la  Kristnaska  Tago 
estas  nur  unu  aŭ  du  tagoj,  sed  kio  pri  la 
ceteraj  tagoj?  Tial  mi  preferas  bondeziri 
feliĉajn  vintrajn  festoj,  kaj  al  tiu,  kiu  ne  havu 
ilin,  deziri,  ke  li  aŭ  ŝi  ankaŭ  havu  ilin  baldaŭ. 

Sekve,  mi  deziras  feliĉan  vintroferiadon  al 
vi  ĉiuj.  Sed  ne  malsukcesu  vidi  ĉiuj,  ke  la  plej 
bona  afero  fari  por  la  ceteruloj  ne  estas 
deziri  ion  ajn,  sed  labori  por  aliaj  homoj.  Ciujn 
tagojn. 

Kaj  mi  laboras  ĉiun  tagon,  aŭ  preskaŭ,  labo- 
rante  por  vi  tiel,  ke  mi  sinsekve  povas  oferti 
al  vi  la  Gazetotekon  Lanti,  kiun  vi  povas  legi 
je  http://www.gazetoteko.com  de  antaŭ 
kelkaj  semajnoj,  la  14-a  de  decembro.  Mi 
fondis  ĝin  por  profito  al  novaj  kaj  aktualaj 
esperantistoj,  sed  honore  al  pasintaj  espe- 
rantistoj,  kiuj  parolas  al  ni  de  la  pasinto, 
of ertante  al  ni  sian  sperton  kaj  agadon. 

fleŭua,  ctecem&io*  2003 


Paĝo  4 


ATEO 


2004 


Julio 


Hfttikanaj  Usonanoj  por  hlumanismo 

eCe  “DetmeUtt 


Lastatempe  fondiĝis  nova  grupo  de 
negraj  humanistoj  en  Usono:  Afrikanaj 
Usonanoj  por  Humanismo.  La  fondinto, 
Norm  Allen,  Jr.,  laboras  ĉe 
eldonisto  Prometeo,  kiu 
eldonas  humanismajn,  ateis- 
majn,  kaj  kontraŭsupers- 
tiĉajn  librojn  kaj  la  revuojn 
Free  Inquiry  [Libera  Enke- 
tado]  kaj  Skeptical  Inqui- 
rer  [Skeptika  Esploranto]. 

En  la  printempa  numero  de 
Free  Inquiry  aperis  nova 
“Afrikan-Usonana  Huma- 
nista  Deklaracio.”  En  ĝi 
menciiĝas  diversaj  konceptoj 
pri  la  kaŭzoj  de  la  problemoj 
de  negraj  Usonanoj  kaj 
strategioj  por  ties  eman- 
cipigo.  Oni  bezonas  kritikan, 
racian,  kaj  humanecan  star- 
punkton  por  pritrakti  ĉi  tiujn 
kaj  aliajn  problemojn.  Car 
kleruloj  diskutadis  la  socion 
kaj  historion  el  eŭropocen- 
trisma  vidpunkto,  malmultaj 
scias  la  kontribuojn  de  negroj 
al  la  humanisma  tradicio. 

Rasismo  infiuas  la  tutan  socion,  inkluzive 
de  humanistaj  rondoj.  Nun  oni  klopodas 
larĝigi  la  mondbildon  de  humanistoj  kaj 
allogi  negrajn  usonanojn  al  humanismo. 

Historie,  la  eklezioj  estas  la  plej  influaj 
institucioj  en  la  negraj  komunumoj,  kaj 
negroj  estas  fervoraj  kredantoj.  Pastroj 
pretendas  havi  solvojn  por  sociaj  pro- 
blemoj.  Malgraŭ  multa  progreso  dum 
kelkaj  jardekoj,  seriozaj  problemoj  restas 


kaj  aperas  novaj.  Oni  devas  atenti  la 
neceson  de  kritika  pensado  por  socia  pro- 
greso.  Oni  tro  fidis  je  karismohavaj 


gvidantoj.  La  Deklaracio  mencias  la 
problemojn  de  nedezirata  gravediĝo,  mis- 
uzon  de  alkoholo  kaj  drogoj,  ekonomian 
progreson,  transplantadon  de  organoj, 
memdependecon,  kaj  unuecon. 

La  nova  organizo  celas:  batali  kontraŭ 
rasismo,  envicigi  afrikocentran  pers- 
pektivon  en  tutmondan  perspektivon, 
agnoskigi  la  kontribuojn  de  afrikanoj  kaj 
afrikdevenuloj  al  la  mondo  cele  al  instigi 


ATEO 


Paĝo  5 


Julio 


2004 


memestimon  inter  negraj  usonanoj  kaj 
montri  la  gravecon  de  ĉiuj  popoloj  en  la 
evoluo  de  monda  civilizacio,  instigi 
bonan  konduton  per  aplikado  de  racia  kaj 
scienca  pensmaniero,  helpi  solvi  proble- 
mojn  per  edukado  kaj  memfido,  starigi 
memhelpajn  grupojn  kaj  aliajn  huma- 
nismajn  aktivaĵojn  por  progresigi  la  negran 
komunumon,  kaj  emfazi  la  gravecon  de 
edukado,  inkluzive  de  humanisma 
morala  edukado  kaj  kritika 
racio. 

Nun  mi  aldonos  miajn 
proprajnpensojn.  Unue,  oni 
demandos,  kial  ekzistu 
aparta  grupo  por  negroj .  Por 
respondi  tiun  demandon 
nepras  ekzameni  du  facetojn  de 
la  problemaro:  (1)  la  rilatoj  inter 
negroj  kaj  usonaj  institucioj,  (2) 
la  rolo  de  religio  en  negra  socio. 

Pro  nia  historio  ekzistas  (alme- 
naŭ)  du  apartaj  kulturoj:  la 
blankula  kaj  negra.  Negroj  ama- 
se  partoprenas  en  la  ĝeneralaj  usonaj 
institucioj  dum  apenaŭ  pli  ol  du  jardekoj. 
Eĉ  en  tiuj  situacioj  en  kiuj  blankuloj  ne 
ekskludas  negrojn  aŭ  eĉ  volas  inkluzivi  ilin 
en  siaj  organizoj,  persistas  aparteco  pri  la 
spertaro,  kulturo,  socitavolo,  historia 
konscio,  vidpunkto,  pensmaniero,  interesoj, 
kaj  prioritatoj  de  la  du  homgrupoj.  Por  ke 
iun  interesu  io,  tio  devas  havi  ian  rilaton  al 
ies  vivo,  bezonoj,  kaj  historio.  La  usona 
subkulturo  de  ateismo  kaj  humanismo  ne 
respegulas  la  kondiĉojn  de  la  negra  vivo. 

Plue,  religio  kaj  eklezio  havas  specialan 
ligitecon  kun  negra  socio  kaj  ties 
institucia  strukturo,  pli  ol  kun  eĉ  la  plej 
religia  blankula  grupo,  pro  la  historio  de 
sklaveco  kaj  rasapartigo.  Eĉ  en  laboristaj 


blankulaj  komunumoj,  la  eklezio  ofte  ludas 
centran  rolon,  sed  en  la  negra  komunumo, 
la  eklezio  historie  estis  la  sola  institucio 
kaj  bazo  por  organizado.  Dum  la  sklave- 
poko  oni  organizis  eskapojn  kaj  ribelojn  en 
negraj  preĝkunvenoj  kaj  eĉ  uzis  siajn 
religiajn  kanzonojn  kiel  sekretan  kodon  por 
plani  eskapojn  al  libero.  Dum  la  rasapar- 
tiga  epoko,  kiam  oni  ekskludis  negrojn  el 
la  profesioj,  la  universitatoj,  kaj  ĉiuj 
postenoj  kaj  okupoj  krom  la  plej 
malaltaj  kaj  ŝvitigaj,  kaj  dum  en 
la  suda  Usono  negroj  ne  rajtis  eĉ 
l  pruntepreni  librojn  el  publika 
t  J  biblioteko,  la  negra  eklezio 
mk  servis  kiel  la  ĉefa  institucio 
Bpor  kleriĝo,  profesiiĝo, 
J  rangaltiĝo,  kaj  suprenirado 
—  al  la  meza  kaj  (et)burĝa 
f  klasoj.  Tial  multaj  negraj  gvidantoj 
kaj  eminentuloj  devenas  el  la  pasto- 
raro.  Ankoraŭ  aktuale,  multaj  negraj 
politikistoj  inkluzive  deregistaranoj, 
estas  pastroj. 

La  eklezio  restas  centro  de 
socia  vivo  kaj  politika  organi- 
zado  d^^la  komunumo.  Ĝi  provizas 
strukturon  por  morala  vivo  kaj  emocia 
subteno,  kaj  estas  estimata  kiel  altemati- 
vo  ol  la  haoso  kaj  senmoraleco  de  la  strat- 
vivo. 

Estas  plua  konsiderenda  faktoro:  en  la 
preĝejoj  de  negraj  laboristoj  kaj  kampa- 
ranoj,  evidentas  ke  ties  speco  de  krista- 
nismo  estas  afrikareligio  de  afrikapopolo. 
En  Usono  malsamkiel  en  aliaj  amerikaj 
sklavkolonioj,  la  sklavestroj  tute  kaj 
totalisme  detmis  la  afrikan  kulturon  de  siaj 
sklavoj,  sed  afrikaj  kulturaj  kvalitoj  travivis 
en  usonaj  formoj,  kiel  plej  frapas  en 
muziko,  danco,  parolritmo,  ktp.  La  etoso 


Paĝo  6 


ATEO 


2004 


Julio 


de  negra  preĝejo  ne  estas  griza,  senpasia, 
senviva  tedaĵo  kia  troviĝas  en  multaj 
preĝejoj  de  blankulaj  Protestantoj ;  male, 
oni  trovos  emocipurigon,  spiritajn  eksta- 
zojn,  ekscitan  kaj  ritmozan  kantadon  kaj 
muzikon:  t.e.  Afriko  travivas  en  malsama 
vesto.  Temas  ne  pri  iometa  moralisma 
masaĝado,  sed  pri  instrumento  por 
inspirigo,  entuziasmigo  kaj 
kuraĝigo,  ne  per  la  nura 
koncepta  enhavo  de  biblia 
doktrino  sed  per  la  kul- 
tura  formo  de  esprima- 
do  kiu  estas  neelradiki- 
gebla.  Kompreneble, 

tia  energio  povas  esti  _ 

sekularigata,  kiel  jam^j^^ 
okazis  en  muziko  kaj 
danco. 

Finfine,  estas  la  faktoro  komuna 
al  ĉiuj  subpremataj  popoloj:  religio 
estas  la  opio  de  la  homamaso,  kiel 
skribis  Karl  Marx.  Ju  pli  da 
mizero,  ju  pli  da  ekonomia  kaj 
fizika  degenero  de  negraj  * 
kvartaloj,  des  pli  ekaperas  sur 
ĉiu  stratangulo  novaj  etaj  kru- 
daspektaj  preĝej  oj . 

Kiu  ne  pripensas  la  socian  kaj 
politikan  historion  kaj  realon  de  la  situacio, 
tiu  neniam  sukcesos  amase  rekruti  negrojn 
al  la  ateista  kaj  sekular-humanista 
movado.  La  ĝisosta  burĝeco  de  la  usona 
humanista  movado,  kiu  atentas  nur  la 
problemojn  de  propra  etburĝa  klaso, 
malebligas  ties  sukceson  en  negra 
komunumo  eĉ  inter  mezklasaj  negroj. 

Sed  ĉu  ne  iam  ekzistis  negraj  ateistoj, 
liberpensuloj,  kaj  humanistoj  kiuj  estis 
ankaŭ  eminentuloj?  Jes  ja,  sed  la  historiaj 
faktoj  ne  estas  ĝenerale  konataj  en  ĉi  tiu 


prihistorie  analfabeta  lando.  Laplej  famaj 
tiaj  homoj,  ekz.  la  sindikatestro  A.  Philip 
Randolph  kaj  la  verkisto  Richard  Wright, 
vivis  en  pli  frua  parto  de  ĉi  tiu  jarcento, 
kaj  agadis  ekster  la  eklezio,  kiam 
viglis  aliaj,  sekularaj  institucioj: 

la  laborista  kaj  so- 
cialistamovadoj,  al 
‘  kiuj  ili  apartenis. 

'Nur  kelkaj  scias  ke 
Randolph  estis  ateisto 
-  kaj  socialisto,  kaj  oni  ne 
publikigos  tiun  fakton,  ĉar 
ateismo  kaj  socialismo 
estas  tabuaj  en  Usono. 
Kiam  oni  parolas  pri  la 
historio  de  la  negra  liberi- 


ipl 

A 


ga  movado,  oni  parolas 
plejparte  pri  la  rolo  de 
pastroj  kaj  eklezioj,  kies 
kontribuo  plej  videblas. 

Mi  opinias,  ke  la  promoci- 
ado  de  ateismo,  liberpen- 
.  sismo,  kaj  sekulara  huma- 
nismo  inter  negroj  estas  la 
.  plej  grava  bezono  de  la 
ateisma  movado  en  Uso- 
no,  kvankam  malmultaj  (eĉ 
malmultaj  negraj  ateistoj) 
samopinias.  Malkonvenas  ke  la  plej 
progresema  kaj  demokrata  forto  en  usona 
socio  estas  regata  de  la  plej  reakciaj  kaj 
kontraŭdemokrataj  mondbildoj  kaj  insti- 
tucioj. 

La  situacio  en  la  negraj  getoj  estas  pli 
malbonaj  kaj  senesperaj  ol  en  la  1960-oj. 
Rasaj  interrilatoj  estas  danĝere  malbonaj. 
Car  Reagan  sukcesis  detrui  la  social- 
demokratan  ideon,  mankas  kredeblaj  ideoj 
krom  la  “novkonservatismo,”  t.e.  la  totala 


ATEO 


Paĝo  7 


Julio 


2004 


regno  de  la  merkato  (kiun  regas  monopola 
kapitalo). 


En  tia  ĉi  etoso,  kie  mankas  espero  solvi 
problemojnper  socialdemokrataj  rimedoj, 
la  burĝa  naciismo  kreskas  pli  ol  iam  ajn 
inter  la  negroj,  kiujn  manipulas  la  burĝaj 
kaj  etburĝaj  ideologoj,  kiuj  regas  negrajn 
komunumojn,  plejparte  la  pastroj.  Opor- 
tunismaj  naciismaj  negraj  faŝistoj 
la  antisemitisma  islamano  Loui 


Farrakhan)  ricevas  multan  atenton, 
ne  nur  en  negraj  medioj,  sed  nun  en 
latutlandaj  amaskomunikiloj.  Antaŭ 
nelonge  Farrakhan  aperis  je  la 
televido  plurfoje  dum  unu  semajno, 
do  mi  konkludas,  ke  la 


usona  reganta 
klaso  decidis 


uzi  lin  por  plu 
malamikigikaj 
apartigi  la  ne- 
grajnkajblan- 
kulajnlaboris- 
tojn.  Do  oni 
havas  ion  kiu 


neniam  an- 


taŭe  ekzistis: 
kulto  kaj  subkul- 
turo  de  faŝismo  en 


la  negra  komunu- 


mo. 


Nun  estas  la  kriza  kaj  ĝusta  tempo 
organizi  kampanjon  por  raciaj  kaj  hu- 
manismaj  valoroj.  Mi  konas  la  fondinton 
S-ron  Allen  kaj  vigle  subtenas  lian 
entrenprenon.  Lin  tiom  stimulis  miaj  ideoj, 
ke  li  invitis  min  verki  ĉapitron  por  lia 
prilaborata,  aperonta  libro:  launua  ajna  li- 
bro  pri  la  historio  de  uson-negra  liber- 
pensismo  kaj  humanismo. 


Bibliografia  Noto:  Aperis  la  jenaj 
ĉi-temaj  artikoloj  en  Free  Inquiry,  vol.  10, 
n-ro  2,  printempo  1990:  “African-Ameri- 
cans  for  Humanism”  [p.  4-5],  “An 
African-American  Humanist  Decla- 
ration”  [p.  13-15],  “Rational  Centre  of 
Ghana”  [Centra  Oficejo  por  Raciismo  en 
Ganao]  [p.  15],  “How  much  influence  can 
humanism  have  on  Blacks?” 
[Kiom  humanismo  kapablas 
influi  je  negroj?]  de  Norm 
Allen,  Jr.  [p.  16],  “The  quest 
for  humanist  values”  [La  serĉo 
por  humanismaj  valoroj]  de 
Ishmael  Jaffree  [p.  17],  “Black 
Athena:  an  interview  with  Mar- 
tin  G.  Bernal”  (pri  libro  Negra 
Atena:  La  Afrik-aziaj  Ra- 
dikoj  de  Klasika  Ci- 
vilizacio )  [p. 

18-22].  Rigardu 
ankaŭpluajnar- 
tikolojn  de 
Norm  Allen, 
Jr.  en  aliaj 
numeroj 
de  Free 


Inquiry : 
somero  1989 
(vol.  9,  n-ro 
3):  “Humanism  in 
the  Black  community”  [Humanismo  en  la 
negra  komunumo);  aŭtuno  1989  (vol.  9 
n-ro  4):  “Growing  toward  unbelief’ 
[Kreskante  al  nekredo];  vintro  1990  (vol. 
10,  n-ro  1):  “The  AfricanAmerican  com- 
munity  needs  secular  humanism  now”  [La 
Afrikan-usona  komunumo  bezonas  seku- 
laran  humanismon  nun] . 


Paĝo  8 


ATEO 


2004 


Julio 


Kiel  esti  ekskomunigita  de  la  Katolika  Eklezio 

...kaj  kion  fani,  sc  oni  nc  $ukcc$a$ 


Ekskomuniko  estas  la  sola  metodo,  kiu 
garantias  esti  ek- 
sigita  nerevoke- 
ble  kaj  defmitive 
de  la  statistikoj 
de  la  Katolika 
Eklezio. 

Kial  estas  dezi- 
rinde  al  iu  ajn  ateo,  kiu  estis  baptite  je  sia 
plej  tenera  infaneco,  ke  oni  ne  kalkulu  lin 
aŭ  ŝin  kiel  unu  pli  el  la  ŝafoj  de  Vojtila? 

Nu,  respondo  estas  facila:  ni  ĉiuj  scias,  ke 
Hispanio  havas  konkordaton  kun  la  Katolika 
Eklezio,  kaj  ke  la  rilatoj  inter  ties  ŝafistoj  kaj 
la  Ŝtato  estas  privilegiitaj  (oni  vidu,  ekzemple, 
la  Hispanan  Konstitucion),  kaj  tiuj  inter- 


konsentoj  el  bonvolo  kaj  larĝa  profito  baziĝas 
je  la  pruvita  fakto,  ke  pro  tio,  ke  preskaŭ  ĉiuj 
hispanoj  estis  baptitaj,  (ĉu  ili  ateas,  ĉu  ili 
dikredas,  harekriŝnas.  jehovatestas,  ĉu  iaajnas, 
tio  pasas  senrigardata),  la  plej  multo  de 
hispanoj  estas  katolikaj. 

Tio  signifas,  ke  tuj  post  baptiĝo,  onia  nomo 
kaj  baptocertigilo  estas  registritaj  por  ĉiam  je 
la  arĥivoj  de  tiuj  homoj,  kiuj  enspezas  monon 
je  via  nomo  kontraŭ  parto  de  la  budĝeto  de  la 
Ŝtato,  tio  estas,  viaj  impoŝtoj. 

Sed  estas  du  aferoj,  kiujn  vi  povas  fari  rilate 
al  rompo  de  tiu  situacio:  sukcesi  esti  eks- 
komunigita  (la  plej  efektiva)  aŭ  apostati  (la 
plej  malkomplika). 

Jen  malgranda  Manlibro  de  Ekskomuni- 
kotanto ,  kun  ideoj,  por  ke  vi  uzu  ilin.  Kaj  se  vi 


ATEO 


Paĝo  9 


Julio 


2004 


opinias,  ke  ekskomuniko  ne  estas  por  vi,  ni 
ankaŭ  klarigas  al  vi  kiel  apostati. 

~  Ellitiĝu  frue  dimanĉe  matene  (jes,  mi 
konsentas,  tio  ja  estas  dura!)  Prenu  termo- 
botelon  bonkvalita,  preferinde  tian,  kia  havas 
ŝtopilon  tasforman.  Plenigu  ĝin  per  varma 
ĉokolado,  kafo,  teo  aŭ  alia  inda  trinkaĵo.  Metu 
ĝin  je  mansako.  Serĉu  la  plej  proksiman  — aŭ 
plej  malŝatatan — preĝejon,  kaj  eniru  la  meson 
je  la  deka  horo  matene,  armigita  per  via  termo- 
botelo.  Kiam  la  pastro  komencu  disdoni 
hostiojn,  vi  vicu  kaj  atendu  vian  tumon.  Kiam 
vi  ricevu  la  ostion,  ne  prenu  ĝin  per  buŝo  via, 
sed  per  via  mano,  tiel,  kiel  multaj  aliaj  katolikoj 
faras.  Nun  vi  nur  devas  preni  vian  botelon, 
servi  tason  da  varma  ĉokolado,  prenu  vian 
hostion,  kaj  malsekigu  ĝin  per  la  likvido 
ĉokolada  kaj  manĝu  ĝin  kun  evidenta 
plezuro  fronte  al  la  nazo  de  la  preĝisto. 

Estas  grave,  ke  vi  mktu  poste.  Vi  estos 
ekskomunikigita  tuj . 

~  Im,  ekzemple,  al  preĝejo  Granda 
Povo  de  Seviljo  kun  ŝildo  algluebla 
de  Sevljo  Futbala  Teamo  (atentu!,  ne 
tiu  de  1'  Betisl ),  polarojda  kamero  kaj 
reguligita  futbalpilko.  Senbme,  gluu 
la  ŝildeton  je  la  bmsto  de  la  robo  d 
Kristo,  atentante  ne  damaĝi  la  skulp- 
taĵon  (ĉar  ĝi  ja  temas  pri  artaĵo!,  kaj  n 
nur  estas  ekskomunikigotoj,  ne  van- 
daloj,  ĉu  ne?)  Metu  la  pilkon  je  la 
piedoj  de  Kristo.  Serĉu  la  pastron,  kaj 
petu  al  li,  ke  li  prenu  foton  de  vi  apud 
la  totemo  futbala.  Vi  estos  ekskomunikigata 
tuj,  sed  povus  okazi,  ke  ankoraŭ  ne... 

~  Venu  en  Katedralon  (je  mia  ekzemplo,  tiun 
de  Seviljo),  zorgante,  ke  tiam  diras  meson  la 
episkopo,  je  memorebla  festeno  religia, 
ekzemple  en  Pasko;  kaj  kiam  ekestos  momen- 
to  da  silento,  vi  kantu  tre  laŭte  la  Himnon  de 
Riego  (kiu,  kiel  ni  ĉiu  scias,  estas  la  himnon 
oficialan  de  la  Dua  Hispana  Respubliko,  kiam 
oni  abunde  brulis  multe  da  preĝejojn...) 
Verŝajne,  oni  ekskomunikos  vin,  kaj  se  ne, 
multaj  furiozaj  dikredantoj  linĉos  vin  kaj  vi 


povos  viziti  Dion  Patron  kaj  peti  lin  mem,  ke 
li  rekte  ekskomuniku  vin.  Kun  iom  da 
bonŝanco,  oni  ne  metos  kmcon  sur  via  ĉerko. 

~  Ankaŭ  je  Pasko,  venu  al  Seviljo  ( osu ke 
arte,  mi  arma,  popoldiraĵo  sevilja,  signifante, 
ke  oni  ĝojas  esti  tie).  Atendu  ĝis  Sankta 
Sabato,  kiam  la  procesio  de  la  Sankta  Entom- 
bigo  fam  sian  oficialan  vojon,  sekvata  de  sia 
bizara  sekvantaro,  en  kiu  estas  reprezentantoj 
de  la  tri  povoj  de  Hlspanio:  preĝistoj,  la  armeo 
kaj  politikistoj.  Kiam  la  kardinalo  aŭ  episkopo 
estu  proksime  al  vi,  vi  levu  vian  pugnon,  kaj 
kantu  La  internacian  tiom  laŭte,  kiom  vi 
povos.  Vi  estos  ekskomunikita  tuj.  Se  ne,  vi 
ripetu  la  aferon  dekfoje. 

~  Serĉu  maldikan,  malfortan  preĝiston  (kio 
ja  estas  malfacile  trovi;  dika,  forta  preĝisto 
estas  malkonvene  al  vi,  pro  evidentaj 
kialoj).  Alproksimiĝu  al  li  senhezite,  kaj 
dirante  nenion,  batu  lin  dufoje.  Bati 
preĝiston  havas  egan  ekskomunikon. 

~  Tiun  ĉi  estas  la  plej  efektiva 
maniero  esti  ekskomunikita,  kaj 
ankaŭ  estas  jam  provita  je  la  prak- 
tiko  kun  100%  da  sukceso.  Sed  ĝin 
oni  povas  fari  nur  je  la  aparta 
cirkonstanco,  ke  via  filino  estu  sub- 
aĝulino  (kaj  plej  bone,  se  ŝi  estas 
nikaravga,  tre  malriĉa  kaj  inter  8  kaj 
9  jaraĝa)  estis  perfortita  de  dege- 
nerito,  kaj  iĝis  gravedigita.  Serĉu 
kuraciston,  kiu  abortigu  ŝin,  ĉar  la 
infanino  jam  suferis  sufiĉe  da  traŭmo, 
kaj  ankaŭ  ŝia  vivo  estas  en  danĝero.  Gajnos 
ekskomunikon  tujan  vi,  via  edzino,  via  fllino 
kaj  la  doktoro.  Sed  ne  la  perfortisto,  ĉar  porkoj 
estas  filoj  de  dio. 

Se  vi  konsideras,  ke  la  afero  esti  eks- 
komunikita  estas  tro  komplika  kaj  malinda  por 
vi,  ankaŭ  estas  la  dua  opcio:  apostato.  Ni 
parolos  pri  tio  venontfoje. 


Paĝo  10 


ATEO 


2004 


Julio 


Kontitaŭ  \a  Dikta- 
toncco  dc  Ulabo 

de  Ae&Ko- 

et  aKftatiKpva,  tiKctctĥo  t%Kctuĥie 
/G.  ‘DcfKKiK 

[...]  Tute  evidente  kaj  nedisputeble,  nun- 
tempe  ni  ne  povas  meti  nian  kontraŭreligian 
propagandadon  ĉe  la  nivelo  de  senpera  batalo 
kontraŭ  Dio.  Tio  ne  sufiĉus  por  ni.  Ni 
elradikigas  mistikismon  per  materiismo, 
unuavice  per  larĝigo  de  la  kolektiva  sperto  de 
la  homamasoj,  instigante  ilian  aktivan  influon 
je  socion,  larĝigante  la  horizonton  de  ilia 
pozitiva  scio,  kaj  baze  de  ĉi  tio  ni  batu  ankaŭ 
laŭnecese  kontraŭ  religiaj  antaŭjuĝoj. 

[...]  Kiel  junulo  Marx  diris:  «la  kritiko  al  religio 
estas  la  bazo  de  ĉia  cetera  kritiko.»  Kiusence? 
Tiel  ke  religio  estas  speco  de  fikcia  scio  pri  la 
universo.  Ĉi  tiu  fikcio  havas  du  fontojn:  la 
malforteco  de  la  homo  rilate  al  naturo,  kaj  la 
malkohereco  de  sociaj  rilatoj.  Timante 
naturon  aŭ  ĝin  ignorante,  povante  analizi 
sociajn  rilatojn  aŭ  ilin  ignorante,  la  homo  en 
socio  celis  kontentigi  siajn  bezonojn  per 
kreado  de  fantazioj,  dotante  ilin  per  imagita 
realeco,  kaj  surgenuiĝante  antaŭ  propraj 
kreaĵoj.  La  bazo  de  ĉi  tiu  kreado  estas  la 
praktika  bezono  de  la  homo  orienti  sin,  kiu 
siavice  devenas  de  la  kondiĉoj  de  la  lukto  por 
ekzisto. 

Religio  estas  provata  adaptaĵo  al  medio  por 
sukcesi  je  la  lukto  por  ekzisto.  En  ĉi  tiu 
adaptaĵo  estas  praktikaj  kaj  taŭgaj  reguloj.  Sed 
en  ĉi  ĉio  intermiksiĝas  mitoj,  fantazioj, 
superstiĉoj,  nereala  scio. 

Kiel  la  disvolvo  de  kulturo  estas  la  aku- 
mulado  de  scio  kaj  lerto,  tiel  la  kritikado  al 
religio  estas  la  bazo  por  ĉia  cetera  kritikado. 
Por  malŝtopi  la  vojon  por  ĝusta  kaj  reala  scio, 
necesas  forigi  fikcian  scion.  Ĉi  tiu  propozicio 
validas  nur  kiam  oni  konsideras  la  demandon 
kiel  tuton.  Historie,  ne  nur  je  individuaj  kazoj 
sed  en  la  evoluo  de  tutaj  klasoj,  realaj  scioj 
intermiksiĝas  diversforme  kaj  diversproporcie 


kun  religiaj  antaŭjuĝoj.  La  lukto  kontraŭ  iu 
religio  aŭ  religio  ĝenerale  kaj  mitoj  kaj 
superstiĉoj,  kutime  sukcesas  nur  kiam  tiu 
religia  ideologio  konfliktas  kun  la  bezonoj  de 
iu  klaso  en  nova  socia  medio.  Alivorte,  kiam 
la  akumulado  de  scioj  kaj  la  bezono  de  scioj 
ne  kongruas  kun  la  strukturo  de  la  nerealaj 
veroj  de  religio,  tiam  unu  frapo  per  kritika 
tranĉilo  kelkfoje  sufiĉas,  kaj  la  ŝelo  de  religio 
defalas. 

[...]  La  tuta  aboligo  de  religio  estos  atingita 
nur  kiam  ekzistas  plene  evoluigita  socialisma 
sistemo,  t.e.,  teknologio  kiu  liberigas  la  homon 
el  ĉia  malnobliga  dependeco  je  naturo.  Tio 
atingeblas  nur  en  sociaj  rilatoj  kiuj  estas 
liberigitaj  el  mistero,  kiuj  estas  tute  klaraj 
kaj  kiuj  ne  subpremas  homojn.  Religio 
tradukas  la  kaoson  de  naturo  kaj  la  kaoson  de 
sociaj  rilatoj  en  la  lingvon  de  fantaziaj  imagoj. 
Nur  la  aboligo  de  surtera  kaoso  povas  fmi  por 
ĉiam  ties  religian  reflekton .... 

[Ĉi  tiu  teksto  estas  ĉerpita  el  parolado  «Le- 
ninismo  kaj  Laboristaj  Kluboj»  je  la  17-a  de 
julio  1924.  Anglalingvanoj  povas  trovi  ĝin  en 
Problems  ofEverydayLife  and  Other  Writ- 
ings  on  Culture  and  Science  (New  York: 
Monad  Press,  1973.)] 

fT .:  9(e  aperas  ci  tie  Congaj  -priskriboj  cCe  spedfaj 
faktoj  kaj  rimedoj  riCataj  aC  Ca  tiutempaj  kondicoj  de 
kamparana,  neevoCuinta,  novsovetia  socio.  Sed 
ankaŭ  tiuj  partoj  de  Ca  tuta  tekjto  redefigas  Ca 
grandan  kpntraston  inter  Ca  metodoj  de  ‘Trockij  kaj 
de  StaCin  pri  agmaniero  kaj  popoCkCerigo  pri  redgio 
kaj  ateismo.La  emfazojn  en  ci  tiu  teksto  aCdonis  mi, 
car  nuntempe  manko  de  scienco  kaj  teknoCogio  kaj 
rezuCtaj  supersticoj  pri  naturo  ne  estas  pCu  grava 
proSCemo  en  industriigitaj  Candoj.  ‘ReCigio  restas  kaj 
ec  pdfortiĝas,  ankaŭ  en  Sovetunio  kaj  orienta 
(Eŭropo,ĝustepro  mistifiko  kpj  maCkpntentiga  stato 
de  sociaj  riCatoj.  Unuaprioritate,  nuntempaj  ateistoj 
devas  kpmpreni  tion. 

Fonto:  Trockij,  Leono  [Trotsky,  Leon].  “E/ 
Kontraŭreligia  Propagando”,  el  anglalingva 
traduko  tradukis  R.  Dumain,  Ateismo  3: 1-3(7- 
9),  januaro-septembro  1991,  p.  20-21.  Traduko 
devenas  de  anglalingva  kompilaĵo  Problemoj 
de  Ciutaga  Vivo  kaj  Aliaj  Verkoj  pri  Kulturo 
kaj  Scienco. 


ATEO 


Paĝo  11 


A  foiCTVIA 

o  de  ATEO 

urgan 

REDAKCIO:  Poŝtkesto  4461, 

E30080  MERCIA, 

HISPMIO 

Retskrlbu  al 
jesuo@ono.com 

GRAVAJNOTOJ: 

1  Ne  subskribitajn  artikolojn 
verkis  la  redaktoro. 

2  Oni  povas  reprodukti  arti- 
kolojn,  kondiĉe  ke  oni  citu  la 
originon. 

3  Ni  ne  korespondos  pri  nepetitaj 
artikoloj.  Tamen,  ni  klopodos 
publikigi  ĉiun  artikolon  kies 
enhavo  estas  interesa  kaj  ne 
mis-traktas  iun  ajn  personon. 


Prezidanto:  Claude  Nourmont,  el 

Luksemburgio. 

Vizprezidanto:  Neil  Blonstein,  el 
Usono. 

Sekretario:  Helga  Rapley,  el  Francio. 
Kasisto:  Dieter  Rooke,  el  Svislando. 
Helpanto 

pri  specifaj  taskoj:  Anna 

Lowenstein,  el  Italio. 
Redaktoro:  Jesuo  de  las  Heras ,  el 
Hispanio. 


4  Pri  la  enhavo  de  la  artikoloj 
respondecas  la  aŭtoroj  mem, 
ne  la  redakcio. 


Kovrilo:  Samideanoj  Civi  kaj 
Nourmont  dejoras  ĉe  la  atea  budo 
dum  la  Universala  Kongreso  de 
Svedio.